Blog

Ik geef mezelf bloot

INTERVIEW MET MIRANDA MEINERS

Miranda Meiners verruilde haar kantoorbaan voor een eigen coachingspraktijk. Als ont-wikkel coach brengt ze mensen in balans, zowel geestelijk als lichamelijk. Zweverig? Integendeel.

Stel je zelf even voor

Ik ben 49 jaar, getrouwd en moeder van 2 jongvolwassenen. In 2015 ben ik afgestudeerd als coach. Ruim 40 jaar lang heb ik gewoontes (mijn eigen hersenspinsels) met mezelf meegedragen zonder te weten dat ik ze had. Het is een beklemmend en ondefinieerbaar gevoel. Je mist iets maar kunt er de vinger niet opleggen. Eindelijk ben ik gaan luisteren naar mezelf, wat wil ik nu eigenlijk. Waar word ik nu blij van. Ik heb

de balans gevonden tussen hoofd en hart. Ben weer gaan luisteren naar mijn eigen intuïtie. Eind 2015 ben ik Empower Coach gestart. Het is een uitdaging maar ik doe eindelijk wat ik wil!

Natuurlijk blijf ik mezelf ont-wikkelen als coach, door te investeren in trainingen, intervisie en coaching. Momenteel ben ik bezig met de opleiding Psychosociale vaardigheden.

Wat is je passie

Het is mijn missie om jou te helpen meer uit het leven te halen en je te laten voelen hoe het is om jezelf op nummer 1 te zetten en jouw

dromen waar te maken. Je gaat weer Sprankelen op het moment dat jij tegen jezelf zegt: “Het is genoeg geweest. Ik wil mijn eigen leven terug. Ik wil mezelf zijn, zonder opsmuk. Ik wil weer eigen baas worden over mijn eigen hersenspinsels”. Geef jezelf de kans om te her-ontdekken wie jij bent.

Waar sta jij voor

Ik sta in mijn kracht, geloof in mezelf en wil mijn ervaringen, kennis, enthousiasme en positiviteit met jou delen.

Loopbaan-switch

Je hebt als directiesecretaresse, office manager en opleidingsadviseur gewerkt, waarom heb je de overstap gemaakt om als coach te gaan werken?

Ruim 25 jaar heb ik gewerkt als directiesecretaresse, officemanager en opleidingsadviseur. Altijd gewerkt vanuit mijn hoofd. Presteren,

leidinggeven, pleasen en een goed salaris.

En dan hopte ik weer naar een andere baan. Groter bedrijf, meer verantwoordelijkheden, hoger salaris, meer aanzien voor de buiten- wereld. Ik vond het erg belangrijk hoe de buitenwereld tegen mij aankeek.

  • Kijk eens wat ik heb bereikt.

  • Een mooi huis.

  • Mooie auto.

  • Goed gevulde bankrekening.

  • Goeie baan met aanzien.

Ja, ik heb het allemaal goed voor elkaar, dacht ik.

En dat klopt. Ik had het goed voor elkaar voor de buitenwereld maar niet voor mezelf. Waar stond ik in deze maatschappij. Waarom ben ik hier.

Wat is mijn roeping. Waar word ik nu gelukkig van.

Word ik gelukkig van mijn huidige werk. Is dit wel wie ik ben en wie ik wil zijn? Werd er gek van. Altijd maar dat plannen, controle over

alles willen houden, stressen, alles perfect willen doen en daarbij mezelf vergeten. Ik ging vooral maar door in de modus (comfortzone) die mij bekend was maar waar ik niet gelukkig van werd. Doodvermoeiend!

Ik ben gaan googelen op Internet omdat ik mezelf wilde gaan ontwikkelen. Waar kwam die onvrede vandaan? Waarom kan ik niet oprecht genieten.

Na het bezoeken van open avonden kwam ik erachter dat ik een opleiding tot coach wilde gaan volgen. Niet coachen vanuit het hoofd met allemaal coach technieken bedacht vanuit onze ratio maar coachen vanuit gevoel, holistisch coachen. Ieder mens is uniek en ieder mens verdient een unieke aanpak. Ik ga niemand vertellen hoe hij/zij zijn leven moet leiden. Mijn cliënten doen het zelf. Tuurlijk help ik ze erbij maar ik geef niet aan wat iemand zou moeten doen om baas te zijn over zijn/ haar eigen hersenspinsels. Dat werkt namelijk niet. Je krijgt van mij een spiegel voorgehouden en dat is confronterend maar een ontzettend mooie en waardevolle ervaring. Je gaat zelf doorvoelen en inzien hoe jij je leven leidt en waarom je doet wat je doet. Wat zijn jouw hersenspinsels (belemmerende overtuigingen) en waar komt het vandaan. Hoe komt het, dat je niet jezelf kunt zijn en krachtig in het leven staat?

Bij elke functie die ik bekleedde ging het na een jaar of 2/3 knellen.

Steeds weer kwamen dezelfde vragen naar boven.

  • Is dit nu wel wat ik wil?

  • Waar is mijn drive gebleven om deze functie optimaal uit te oefenen?

  • Waar is het plezier in mijn werk gebleven?

  • Waarom doe ik dit eigenlijk en voor wie?

Ondernemer

Je werkt nu als coach in je eigen praktijk Empower Coach. Kun je daar iets meer over vertellen?

Op het moment dat je wordt geboren ben je volledig jezelf en leef je vol vanuit je gevoel, jouw intuïtie. Alles wat je meemaakt zuig je op als een spons.

Lees deze praktijkvoorbeelden maar eens:

  • Je bent gevallen en je moeder zegt: “ach, lieverd niet huilen, flink zijn”. Hoezo flink zijn, je hebt pijn en is het dan logisch om je gevoel te onderdrukken en niet te gaan huilen?

  • Je loopt op straat en je ziet iemand die verdriet heeft. Je gevoel zegt dat je erheen moet lopen om die persoon te troosten. Je verstand zegt: “doorlopen, doe net of je het niet ziet. Wat moet er wel niet van je gedacht worden als je naar een wild vreemd persoon toeloopt om te gaan troosten.”

  • Je zit in een vergadering en bent het ergens niet mee eens. Je gevoel zegt dat je voor jezelf moet opkomen en je zegje mag zeggen, net zoals de andere doen. Je verstand houdt je tegen en zegt: “doe maar niet, straks is het misschien geen slimme reactie en denken ze dat je dom bent”. Of je durft niet op de voorgrond te treden. Je voelt een brok in je keel, het zweet breekt je uit en je trekt je terug. Dat komt ergens vandaan.

We zijn het verleerd om naar ons gevoel te luisteren en gaan daarbij voorbij aan wat we zelf willen. We laten ons leven lijden (en dan bedoel ik echt lijden met een lange ij) door anderen en niet door onszelf.

Ons hoofd en hart zijn niet meer in balans met als gevolg dat we maar blijven rennen, moe zijn, controle willen houden, perfectionistisch zijn, anderen willen pleasen en vooral voor andere willen zorgen, zodat we voorbij kunnen gaan aan onze eigen emoties/gevoelens. Wel zo veilig, toch?? We vergeten een belangrijk ding ons verlangen, ons gevoel.

We gaan leven vanuit een kramp. We spiegelen ons voortdurend naar anderen en gaan steeds verder van onszelf afstaan. Dat wordt een gewoonte. Je kunt niet meer stralen, oprecht blij zijn. Je gaat leven op de automatische piloot.

In mijn praktijk coach ik mensen die zijn vastgelopen in hun leven.

Die voelen dat er meer is dan hetgeen ze nu doen, ze voelen een zekere onvrede maar kunnen het niet plaatsen kortom, ze willen weer gaan LEVEN gaan SPRANKELEN!

Er zijn een hoop lapmiddelen om deze onvrede even niet meer te voelen, denk aan:

  • Meer eten dan je lichaam aankan.

  • Veel sporten.

  • Koopdrang, bv kleding kopen die je eigenlijk niet nodig hebt.